سینمای هند در دهه سی

سینمای هند دهه ۳۰

 

سینمای هند در دهه ۳۰

 

             همانطور که گفتیم فیلم عالم آرا ساخته اردشیر ایرانی ۱۹۳۱ اولین فیلم ناطق سینمای هند بشمار می رود.این فیلم در تاریخ ۱۴ مارس ۱۹۳۱ در سالن مجستیک سینماس شهر بمبئی به نمایش درآمد و تاثیرات فراوانی بر تاریخ سینمای هند گذاشت.با ورود عنصر صدا به سینمای هند بیکباره بسیاری از معادلات بهم ریخت و سینمای ناطق بسرعت جایگزین سینمای صامت شد.اردشیر ایرانی این فیلم را در شرکت امپریال تهیه کردکه یکی از شرکتهای مهم فیلمسازی هند بشمار می آمد.البته در دهه سی میلادی سه شرکت بزرگ فیلمسازی به نامهای فیلمهای نو فیلمهای ناطق بمبئی و استودیو پرابات هم تاسیس گردیدند که در اصل پایه ریز صنعت سینما به شکل حرفه ای در هند محسوب میگردند.

         فیلم عالم آرا یک فیلم ناطق نبود و تنها نیمی از آن دارای گفتار بود و در بقیه صحنه ها از نوشتار برای انتقال مفاهیم استفاده می شد.این فیلم دارای هفت ترانه بود که با استقبال چشمگیر بینندگان روبرو شد.استقبالی که از ترانه های این فیلم شد سبب گردید تا عنصر آواز در کنار حرکات موزون به مولفه ثابت فیلمهای هندی بدل شود.روند استفاده از آهنگ و ترانه بحدی سرعت داشت که تعداد این ترانه ها در فیلمی مثل ایندیرا سابها به ۷۱ ترانه رسید.امروزه نیزکمتر فیلم هندی بدون ترانه تولید میشود.

         البته باید در نظر داشت که آواز و حرکات موزون بعنوان نماد ویژه و منحصر بفرد هندوستان در سینمای هندوستان جایگاه خود را یافته است و میتوان آنرا یک پدیده پان هندی دانست.حرکات موزون هم در بین بسیاری از هندوان نوعی عبادت یا حداقل یک مراسم آیینی و سنتی بحساب می آید.بهر شکل با ساخته شدن فیلم عالم آرا نقش خوانندگان و آهنگسازان نیز در سینمای هند جایگاه خاصی یافت.اولین خوانندگان هندی دوی دویانی و گوهر قشنگ بودند که نام خود را در تاریخ سینمای هند جاودانه کردند.برخی خوانندگان هندی در کارنامه هنری خود بیش از ۴۰۰۰۰ آواز به ثبت رسانیده اند.که در نوع خود در تمام تاریخ سینمای جهان بی نظیر است.بعنوان مثال لا تا منگشکار که رکورددار اجرای آواز در فیلمهای هندی است بیش از ۴۰۰۰۰ ترانه را برای خود در سینمای هند ثبت کرده است.

        ورود صدا به سینما باعث حذف بازیگران بدصدا و به صحنه آمدن افراد خوش صدا ودارای فن بیان خوب شد.این پدیده البته در تمام دنیا و بخصوص در هالیوود هم دارای سابقه است.سینمای ناطق هالیوود در سال ۱۹۲۷ و با فیلم خواننده جاز محصول شرکت برادران وارنر آغاز گشت.و از این نظر میتوان سینمای هند را یکی از سینماهای پیشرو در استفاده از عنصر صدا دانست.که تنها ۳ سپس از نمایش اولین فیلم ناطق سینمای جهان توانست نخستین فیلم گویای خود را وارد بازار سینمای جهان کند.حضور صدا در سینما هزینه های تولید را چندین برابر کرد.اما استقبال تماشاگران از این فیلمها زمینه گسترش آنها را فراهم کرد.

         یکی از تاثیرات صدا تقسیم بندی بین قومیتها و زبانهای مختلف بود.طبق قانون اساسی این کشور ۱۶ زبان رسمی در هندوستان وجود دارد.با آمدن صدا به سینمای هند بمبئی تبدیل به مرکز فیلمهای هندو-اردو شد.در فیلمهای تولیدی این شهر زبان گفتاری که در سطوح مختلف توسط شمالیها قابل درک بود مورد استفاده قرار گرفت.بعدها زبان هندی بعنوان زبان رسمی کشور هند معرفی شد.البته این موضوع هیچوقت بطور کامل محقق نشد و منازعات زیادی بر سر آن درگرفت.و زبان اردو هم زبان رسمی کشور پاکستان معرفی شد.تولیدات شهر بمبئی را میتوان مرکز ملی تولید سینمای هند نامید که در سراسر کشور پخش شده و حالت کشوری و رسمی دارند.بعدها نام بالیوود بر وزن هالیوود اختراع گردید که منظور از آن شهر بمبئی بود.در کنار تولیدات شهر بمبئی  در برخی نقاط دیگر هند هم فیلمهای منطقه ای تولید میشد.بعنوان مثال در سال ۱۹۳۱ تولید فیلمهای ناطق در بنگال و جنوب هند هم آغاز شد اولین فیلمهای ناطق و منطقه ای سینمای هند هم در همین سال تولید شدند که عبارتند از جومایی شاستی (بنگالی) باکتا پرالد (تلگو) و کالیداس(تامیلی).فرهنگ منطقه ای و تعصب و اشتیاق برای تماشای یک فیلم به زبان خودی و بومی سبب رشد قارچ گونه و سریع فیلمهای منطقه ای گردید.که این جریان با فیلمهای بنگالی تامیلی و تلگو آغاز و با گویشهای ماراتی گوجراتی کاناندا مالایام اوریا آسامی انگلیسی و ... دنبال شد.

            در دهه ۳۰ دوبله و صداگذاری در سینمای هند جایگاه مهمی یافت و صدای خوانندگان خوش صدا و محبوب بر تصویر بازیگران خوش سیما افزوده شد.این شیوه تا امروز نیز در سینمای هند مورد استفاده قرار می گیرد.این موضوع که براحتی از طرف تماشاگران هندی پذیرفته شد برای بسیاری از تماشاگران خارجی که فیلمهای هندی را می بینند جای تعجب بسیار دارد.

                        در بر خی از فیلمها  گاه در میان کشمکشهای هیجان انگیز فیلم و به اصطلاح در نقطه اوج فیلم روایت اصلی قطع می شود تا بازیگر نقش اول با حرکاتی اغراق آمیز آوازی بخواند که در بسیاری موارد نه با فیلم و موضوع آن هماهنگی دارد و نه به پیشبرد بار دراماتیک فیلم کمکی میکند.حتی گاهی صدای خواننده ترانه با چهره بازیگر هیچ تناسبی ندارد و کاملا آشکار است که صدا به تصویر اضافه شده است.اما نکته جالب اینجاست که این موضوع موجب آزار تماشاگران هندی نمیشود بلکه اگر اصولا فیلمی فاقد چنین صحنه هایی باشد مورد توجه قرار نمیگیرد.بهر شکل باید پذیرفت که هر سینمایی بسته به خاستگاه جغرافیایی فرهنگی و اجتماعی اش دارای ویژگیهای منحصر بفرد خود می باشد.

              بجز فیلمهایی که تاکنون ذکر شد در دهه ۳۰ دو فیلم مهم دیگر بنامهای سیتا ۱۹۳۴ ساخته دیباکی بوسه و دیوداس ۱۹۳۵ ساخته چاندرا باروا به نمایش درآمدند که بسیار مورد توجه قرار گرفتند و حتی در سالهای بعد توسط برخی کارگردانهای بزرگ بازسازی شدند.دهه سی در شرایطی در سینمای هند رو به پایان بود که مبارزات سیاسی مهاتما گاندی و یاران او فراز و نشیبهای بسیاری را پشت سر میگذاشت.برخی از مردم هند از روش گاندی و روش مبارزه منفی او ناخشنود بودند و آن را برای رسیدن به استقلال کافی نمیدانستند.این افراد بخصوص از مذاکراتی که میان گاندی و انگلیسیها انجام می پذیرفت ناراضی بودند و سفر گاندی به انگلستان برای مذاکره با مقامات انگلیسی را بی نتیجه می دانستند.

           از اتفاقات مهم دیگری که در سالهای پایانی دهه سی رخ داد ساخت اولین فیلم رنگی سینمای هند بود.جالب اینکه این فیلم را هم اردشیر ایرانی کارگردانی کرد که گیشانکایانا نام داشت و در سال ۱۹۳۷ تولید شد.ساخت فیلمهای رنگی نیز همچون پدیده ورود صدا به سینما تبعات مختلفی بهمراه داشت.از یک سو هزینه های تولید افزایش یافت و نیاز به تجهیزات پیشرفته بیشتر شد و از یک سو مردم بیشتر به سینما علاقمند شدند.با آمدن رنگ به سینما مشاغل جابی در سینمای هند هم رونق گرفت و مسائلی چون طراحی لباس و صحنه نیز وارد حوزه جدیدی شد.

           از دیگر فیلمهای پرفروش و تاثیر گذار دهه سی میتوان به آثار زیر اشاره کرد:

مدهوری ۱۹۳۱ ایندریا ام ای ۱۹۳۴ آنارکالی ۱۹۳۵ نامه خانم فرانتیر ۱۹۳۶.یکی از فیلمسازان برجسته دهه سی که حتما می بایست از او یادی کنیم شانتارام است.او که بعدها در دهه چهل و در سیستم فیلمسازی بمبئی جایگاه مهمی یافت یکی از خلاقترین کارگردانهای سالهای دهه سی و چهل سینمای هند محسوب میگردد.از اولین فیلم ناطق شانتارام بنام آیودهیا کاراجا که در سا۱۹۳۲ ساخته شد تا آخرین فیلمی که در دهه سی ساخت یعنی آدمی ۱۹۳۹ میتوان آثار نبوغ و نوآوری قابل تحسینی را در کارهای او مشاهده کرد.

           نگاه او به مقولات اجتماعی فارغ از کلیشه ها و فرمولهای ثابت و تکراری دوران خود بود.آثار شانتارام همیشه در سطح محافل روشنفکری و حتی عامه مردم با استقبال روبرو می شد و جنجالی بود.در آثار او موضوعاتی مثل سیستم ستاره سالار سینمای هند وضعیت اسفبار زنان در جامعه مرد محور این کشور تعصبهای غلط مذهبی که گهگاه به ایجاد جنگها و آشوبهای بی حاصل می انجامید مورد انتقاد قرار میگرفت.

شانتارام حتی هنگامی که به سراغ موضوعاتی از گذشته میرفت میکوشید تا پیوندی بین آن موضوع و شرایط معاصر خود برقرار کند.فیلم امیرت مانتان ۱۹۳۴ نقدی بود بر خشونت موجود در سنتهای هندوان که در جامعه آن دوران با واکنشهای مختلفی روبرو شد.فیلم بعدی او دهارماتاما ۱۹۳۵ به سیستم ستاره سالاری و زندگی منزوی برهمنها می پرداخت.در اصل نام این فیلم ماهاتما بود که اداره سانسور تحت سلطه استعمار با نمایش فیلم با این نام مخالفت کرد.و شانتارام مجبور به تغییر اسم فیلم شد.

           از دیگر آثار موفق او میتوان به فیلم آمارج یوتی ۱۹۳۶ اشاره کرد.که داستان ستمهایی را که بر سر زنان در جامعه هند اعمال می شد به تصویر می کشید و قهرمان فیلم به مقابله با ستم برمیخاست.و انتقام میگرفت.این فیلم را میتوان بنوعی اولین فیلم در دفاع از حقوق زنان در سینمای هند دانست.فیلم دیگر شانتارام یعنی دنیانامانه ۱۹۳۷ نیز دارای چنین درونمایه ای بود.فیلم ماجرای زندگی زنی را روایت میکرد که با شوهری بسیار مسنتر از خود زندگی میکرد و در برابر خشونت ظلمی که از سوی شوهر به او اعمال می شد به مقابله برمیخاست.مقاومت این زن در برابر مردی که در ازدواج او را فریب داده بود به لحاظ اجتماعی در سینمای هند حائز اهمیت فراوانی است.

              از فیلمهای مهم دهه سی که در کلکته و توسط مدرت تیترز تولید شد میتوان به شیرین و فرهاد

 و لیلی و مجنون ۱۹۳۱ اشاره کرد.که از صحنه های موزیکال حداکثر استفاده را می بردند.این فیلمها که پر از آوازهای زیبا بودند بر تماشاگران تاثیر فروانی گذاشتند و باعث تثبیت فرمول استفاده از آهنگ و موسیقی در سینمای هند شدند.یکی دیگر از فیلمهای مطرح دهه سی فیلم بنگالی چاندیداس ۱۹۳۲ نام داشت که داستان زندگی یک راهب شاعر را که عاشق یک زن رختشوی طبقه پایین بود به تصویر می کشید.

منبع:کتاب تاریخ سینمای هند

۰
از ۵
۰ مشارکت کننده

نوشته های اخیر

دسته بندی ها

لطفا نظرات خود را با ما در میان بگذارید.

لطفا پس از پرداخت حتما کد پیگیری پرداخت یا اسکرین شات آن را از طریق ایمیل support@ielcot.ir ارسال کنید.

از وبسایت همکاران و مشتریان ما دیدن کنید.

تصویر 100*150 در بخشهای محصولات فروشگاهی و وبسایت همکاران=50000 تومان ماهانه
متن لینکدار بتنهایی در قسمت پانویس سایت=25000 تومان ماهانه(سایت-وبلاگ-شبکه اجتماعی)

برای تبلیغات بنری با توجه به اندازه و مکان درج بنر و ثابت یا متحرک بودن آن تفاوت قیمت وجود دارد.لطفا با دادن مشخصات از قسمت تماس با ما یا پیامک به 500010401212123 پیگیری کنید.

رمز عبورتان را فراموش کرده‌اید؟

ثبت کلمه عبور خود را فراموش کرده‌اید؟ لطفا شماره همراه یا آدرس ایمیل خودتان را وارد کنید. شما به زودی یک ایمیل یا اس ام اس برای ایجاد کلمه عبور جدید، دریافت خواهید کرد.

بازگشت به بخش ورود

کد دریافتی را وارد نمایید.

بازگشت به بخش ورود

تغییر کلمه عبور

تغییر کلمه عبور

حساب کاربری من

سفارشات

مشاهده سفارش